De “tsja, we moeten weer he”, de “sow, das echt rukweer buiten” en de immer populaire “het zit er gelukkig weer op he” omhels ze nog maar die kansloze kantoorlift gesprekken, nog even en het is allemaal afgelopen.

Take That heeft hun nieuwe album namelijk tot in de puntjes getuned, zodat het uitstekend geschikt is voor in de lift. Nooit meer eenzame ritten van begane grond naar de 64e verdieping en nooit meer “hoe is het met je dochter”-gesprekken met mensen die je amper kent. Barlow en de zijnen zullen je altijd bijstaan.

Even serieus. Take That heeft met Beautiful World geeneens zo`n heel slecht album af weten te leveren. Het is mij alleen net ff te gelikt, te SKY-radio, te Barlow. Eigenlijk dus gewoon Take That zoals ze waren.

En juist daar zit het euvel. Ze zijn dik 10 jaar geleden zo onnoemelijk beroemd en succesvol geweest, dat een comeback met volkomen andere muziek ondenkbaar is en dus gaan ze maar door op dezelfde voet. Het enige verschil tussen toen en nu is dat Robbie meteen heeft bedankt voor het aanbod en dat de uptempo nummers nu helemaal verdwenen lijken te zijn.

We gaan een testje doen. Klik even op het woordje "Patience". Is dit muziek waarbij je, zonder veel problemen in je sociale omgeving, kunt zeggen dat je het goed vindt? Zo ja, dan is dit echt een album voor jou. Zo niet, dan uhm… Tja, dan niet!

Het moge duidelijk zijn dat ik bij die tweede groep hoor.