Beiden tegen de file aan hikkend roken we nog een peuk en laten we de senseo nog een keer lopen. Rik Sonnemans en ik willen naar huis, het is mooi geweest, de week zit er op. Als de wind een beetje gaat liggen en we tussen de buien door naar onze auto's lopen stopt Rik me een C.D. in mijn jaszak. Aljeblieft zegt hij, in ruil voor Johnny Cash. In de auto veeg ik de ramen schoon en schuif de C.D. in de speler.

Wow, wat is dit? Ik ken de Sellecter, Bad Manners en Mark Foggo maar wat is Let's Quit? De vrolijke skanoten galmen uit mijn hoedenplank. Een donkere decembermaand, maar met de zomer in mijn kop scheur ik naar huis. Thuis aangekomen stop ik de C.D. wederom in de speler, ditmaal tot ergernis van mijn huisgenoten maar who cares, ik moet weten wie die gasten zijn. Het boekje vertelt me meer en wat ziet mijn oog? Mijn verse maar goede compaan Rik is de bassist. Meteen klim ik in de telefoon en scheld hem de huid vol, "Rik, man! Dat zeg je me niet even?" Bescheiden excuses alom begint Rik het verhaal van Let's Quit. Een mooi verhaal, maar mooier is nog de aankondiging van het optreden dat morgen gaat komen. Mr. Speaker zegt hij, je moet er morgen bij zijn, echt je moet! Ik mag er met niemand anders over praten maar morgen staat het te gebeuren. Het zal een fantastische avond worden voor heel Ska-minnend europa. Let's Quit maakt zich klaar voor een onvergetelijke avond, en waarom? Dat zul je wel zien op Skaandam.