Sommige platen blijf je altijd en overal horen. Ik gok dat Jump Around van House Of Pain zon plaat is. House Of Pain maakte in 4 jaar tijd 3 platen maar wisten voor de grote menigte nooit verder te komen dan die single. Het zegt genoeg dat de leden Everlast en DJ Lethal tegenwoordig solo of met band (DJ Lethal is tegenwoordig lid van Limp Bizkit) nog altijd Jump Around op hun repertoire hebben staan.
House Of Pain brak in 1992 wereldwijd door met hun album Fine Malt Lyrics maar wat eigenlijk gewoon de naam van de band als titel draagt. De door DJ Muggs (U weet wel van Cypress Hill) geproduceerde single Jump Around zou de boeken ingaan als de band hun enige Top 40 hit. Eigenlijk zou dit dus net zo goed onder de noemer OHW kunnen vallen. Maar naar mijn bescheiden mening had het Amerikaanse trio toch meer. Bijvoorbeeld een duidelijk herkenbare sound, door gebruik te maken van hun Ierse afkomst en de invloeden van hun rockvriendjes.
Hun laatste gezamenlijke wapenfeit zou Fed Up zijn. Een einde met weer een grote naam. Guru (Ja de Guru van Gangstarr) hielp de jongens mee op hun waardige afscheid. De wegen die vervolgens in werden gegaan vallen onder de noemers Blues Classics, Rock Classics en Art Classics. En dit gaat toch echt over Hip Hop. Ik zou zeggen speakers open en springen maar.
De CD's werden met de jaren rauwer en beter. Jammer genoeg geen 'hits' er tussen maar ze luisteren alle drie even goed weg. Volgens mij klopt alleen het DJ Lethal vs Limp Bizkit stuk niet want Limp Bizkit heeft de handdoek al een tijd geleden in de ring gegooid (Wes Borland is weer verdwenen nadat hij terug was) want 'The Unquestionable Truth part 2'? Nooit meer wat gehoord...
06-02-’07 00:02 | Fighting Irish