Het album Where the Humans Eat (2004) van Willy Mason heb ik ondertussen helemaal versleten. Singer songwriter op z'n best als het aan mij ligt. Blij was ik dan ook toen de nieuwe cd van Meneer Mason werd aangekondigd. Nu is daar de eerste singel en ik moest even slikken uit, een soort van teleurstelling, maar na nog een paar keer horen begin ik het geloof ik te begrijpen. Muziek heeft soms gewoon wat tijd nodig.
