En weer zit een editie van het grootse Lowlands erop. Verdeeld over drie posts breng ik de drie festivaldagen terug naar Moefz. Volg mijn verhaal langs de optredens van tegenvallende en spraakmakende artiesten. Vandaag de vrijdag. Was je erbij, schroom je dan niet om een comment achter te laten over hoe jouw vrijdag eruit zag. Here goes.


Nadat ik mijn slaapzak uit was gebrand, nam ik het programma nog eens goed door. Ik had moeite met de eerste dag. Mijn eerste optreden zou dat van Alamo Race Track worden. De sfeer had ik nog niet helemaal te pakken en helaas kon ook de Nederlandse band daar weinig aan doen. De beleving is toch wel heel persoonlijk. Mij wisten ze vroeg op de dag nog niet helemaal te overtuigen.

Alamo Race Track - Northern Territory (Live @ LL07)

Ik had iets aparters en ruigers nodig. De gitaarmuziek van Rodrigo Y Gabriela en de 303-muziek van Cane deden me wat dat betreft wat meer. Helaas heb ik hier geen beelden van kunnen vinden, maar wel van de volgende act: Editors. De band stond niet helemaal in de planning, aangezien ik ze al had zien spelen in A'dam. Toch nog even een paar nummers meepikken en de band speelde weer zeer strak. De motoriek van de zanger is iets wat je zeker bij zal blijven.

Editors - An End Has A Start (Live @ LL07)

Weer tijd voor wat anders. Calvin Harris, op Moefz geïntroduceerd door Blinky, stond in de X-Ray. Het geluid was slecht bij het eerste nummer, maar na twee, drie tracks stond hij te knallen op het podium en kreeg hij mij mee. Helaas ook van Harris geen beelden, dus ter compensatie maar even een ander vergelijkbaar live-fragment.

Calvin Harris - Acceptable In The 80s (Live)

Van Calvin Harris door naar de Franse meuk van Justice. Eenmaal de Bravo binnengekomen werd je geïmponeerd door de letterlijke geluidswand op het podium. 18 Marshalls stonden gestapeld en gereed om het publiek te laten springen. De ruige dance van de Fransen kwam hard aan. Het enige minpuntje: waarom zo vroeg? Dit was prima materiaal om een tent mee af te sluiten. Een kleine sfeerimpressie:

Justice - Genesis (Live @ LL07)

Na Justice moest de knop weer even omgeschakeld worden voor de volgende act: Damien Rice in de Alpha. Met medegangers was ik ruimschoots op tijd om een goed plekje in het voorste vak te bemachtigen. Het was voor mij de derde keer dat ik hem zag en weer was ik volledig in de ban van zijn kunnen. Het breken van een snaar leverde nog een spontaan stukje optreden op. Voor m'n gevoel kan er weinig misgaan met de muzikale uitvoeringen van de heer Rice, ook al jaagt hij Lisa Hannigan's deel van I Remember er doorheen.

Damien Rice - I Remember (Live @ LL07)

Na de indrukwekkende muziek van de singer-songwriter even langs de Grolsch om wat van The Good, The Bad & The Queen te zien. Helaas was het te laat voor me om er ook echt goed in te komen. Toch had ik dit niet willen missen aangezien de samenwerkingen tussen zanger Damon Albarn en producer Danger Mouse zeer succesvol zijn. Zie hier de live-registratie van Herculean.

The Good, The Bad & The Queen - Herculean (Live @ LL07)

De namen om mee af te sluiten waren voor mij: The Killers, Devendra Banhart en Basement Jaxx. Banhart sprak me het meeste aan, maar achteraf gezien weet ik niet of dit de juiste keuze was. In de muziek van The Killers en vooral Basement Jaxx zit veel meer energie. Banhart speelde veel nieuwe nummers en hoewel hij er wel om vroeg, werd op verzoeken niet bepaald ingegaan.

Devendra Banhart - I Feel Just Like A Child (Live @ LL07)

Een lange nacht ging het voor mij helaas niet worden. Geprobeerd heb ik het wel, maar ik miste de energie om ergens goed in te komen. Ik heb met bepaalde dance-stijlen ook algauw het probleem dat alle nummers op elkaar gaan lijken als ik vermoeid ben. Jammer, want Pendulum had ik nog wel willen zien. Morgen beter.