Vrijdag, zaterdag, zondag. Het weekend is zo voorbij. Een week geleden stond ik nog ergens falafel en pannenkoeken te eten. Vandaag kijken we terug naar de laatste festivaldag. En je weet 't, laat weten hoe jouw zondag eruit zag mocht je er toen bij zijn geweest.




De laatste dag is aangebroken. We beginnen met Patrick Watson. Het lijkt me voor hem geen pretje. De man wordt namelijk vergeleken met Radiohead en Jeff Buckley. Dan heb je niet de minste namen. Gelukkig zat het hem mee, want hij kreeg de volle India mee. Zijn album had ik een paar keer geluisterd en de vergelijking met Jeff Buckley kwam vocaal inderdaad overeen vond ik. Hij heeft voldaan aan de verwachtingen. Zijn show in Paradiso is inmiddels uitverkocht.

Patrick Watson - Man Under The Sea (Live @ LL07)

Vervolgens stond Loney, Dear in de India. Tourgenootje van de heer Watson. Omdat we van het zonnetje wilden genieten hebben we voor de India gezeten. Live al eens eerder gezien dus prima indie pop/rock-muziek om dan slechts te horen.

Loney, Dear - Saturday Waits (Live @ LL07)

Van het Zweedse Loney, Dear naar het Noorse The Whitest Boy Alive. Slim om als presentator te zeggen dat je de band niet kent die je aankondigt. Ja, dan krijg je wel bier naar je hoofd gegooid. Maar goed, dit was voor mij echt één van de toppers van het hele festival. De sfeer was goed, de band enthousiast en de muziek geweldig. Soulvolle electropop met een retro tintje. Prima! Een impressie, let op de solo van de toetsenist op het einde:

The Whitest Boy Alive - Fireworks (Live @ LL07)

En nog een impressie:

The Whitest Boy Alive - Burning (Live @ LL07)

Even bijkomen alvorens naar de Belgische rockers van Goose te gaan. Muzikale broertjes van Soulwax. Duidelijke springmuziek. Ja, dat was ook zeer geslaagd. Enig minpuntje was dat de heren zomaar weg waren en helaas geen encore gaven, terwijl het publiek nog lang niet klaar was. Toch hadden ze zeker hun taak gedaan. Goed optreden.

Goose - British Mode (Live @ LL07)

De zondag gaat zeer goed. Even wat eten en door naar LCD Soundsystem om daar een goed plekje te krijgen. Daar ging ik Lowlands mee afsluiten. Terwijl de rest van de festivalgangers waarschijnlijk van Tool genoot, stond in de Grolsch een electroband retestrak te spelen. Heerlijk om dance-muziek met een live-band te horen. Respect voor de drummer. Er zijn maar weinig live-bands die zo'n voortreffelijke opbouw naar een climax hebben en deze zeer fijn inlossen. O, en die cow bells natuurlijk.

LCD Soundsystem - All My Friends (Live @ LL07)

Nog even gezellig met de hele groep bijgekomen van Tool en LCD, terwijl op de achtergrond Groove Armada en Simian Mobile Disco klonken. De avond werd afgesloten met verfijnde grunge en alternative in de Grolsch. Uiteraard een sprint getrokken en iedereen opzij gebeukt toen ik van een afstandje Firestarter hoorde. Het was weer mooi. Tot volgend jaar (hopelijk). Ik kan er weer tegenaan.