Gisteravond stonden zeven Britten met slechte kapsels en lelijke kleren voor een kleine zaal in Paradiso vol indiekids met slechte kapsels en lelijke kleren. Het was geweldig.






Los Campesinos! is jong, vrolijk en sympathiek en maakt aanstekelijke, energieke indiepop. Veel meer heb je niet nodig om de uitverkochte bovenzaal van Paradiso in vervoering te brengen, al moeten de gasten uit Wales daar zelf nog even aan wennen. De band begint weifelend, maar heeft na een paar nummers toch wel door dat de zaal volledig op hun hand is. Het feestje komt op gang en frontman Tom is steeds opener en grappiger, al heeft dat misschien ook te maken met de fles wijn die na elk nummer even aan zijn lippen staat voor een paar flinke slokken.

Het publiek wordt definitief ingepakt met een paar publieksfavorieten en sympathieke quotes er tussenin. We horen The International Tweexcore Underground en daarna dat ze ‘s middags naar Madame Tussaud’s zijn geweest. Ze spelen Don't Tell Me To Do The Math(s) en vertellen vol eerlijkheid dat ze vooral hopen dat iedereen naar het album wil luisteren, of er nu wel of niet voor betaald wordt. Dan volgt natuurlijk nog You! Me! Dancing!, in al zijn aanstekelijkheid het hoogtepunt van de avond. Het feestje verplaatst zich tijdens We Throw Parties, You Throw Knives zelfs naar het podium, waar een aantal fans opklimmen, even vrolijk mogen rondspringen en dan door de security weer naar beneden getrokken worden.

De band komt nog terug voor een toegift, al kan het alleen nog 2007, The Year Punk Broke (My Heart) spelen. Daarna is het gehele repertoire er in vijf kwartier doorheen gejaagd en kan iedereen met een brede glimlach naar buiten. Los Campesinos! heeft laten zien dat het de status van internetbandje kan ontgroeien en dat het live ook overeind blijft. Sterker nog: dat het live garant staat voor een feestje. Volgende feestje: Lowlands?