Vijf mannen uit New Jersey, een viertal instrumenten en een microfoon = een bak herrie voor tachtig man, meesterlijke herrie. En dat gisteren in de Effenaar te Eindhoven Rockcity. Het was zover, na een uitgesteld concert deed The Dillinger Escape Plan (DEP) Nederland weer aan.



Twee bands stonden er in het voorprogramma. De band Stolen Babies waren al de gehele Europese tour aanwezig, en Poison The Well deed vanaf gisteren gezellig mee touren.
De Stolen Babies trapten af met hun clowneske rock. De aanwezige make-up deed mij vermoeden dat ze iets eerder in Eindhoven aanwezig hadden moeten zijn, zodat ze nog een “pilske konden vatten in Lampegat”. Het deed mij zelf een beetje denken aan de rockversie van de Insane Clown Posse, maar dat zal wel als een belediging opgevat worden (door wie weet ik nie).
Al met al niet geslaagd, mede dankzij het publiek wat DEP aantrekt, wat niet zit te wachten op dergelijke muziek. Gelukkig maakte het geilheidsgehalte van de zangeres het een beetje verdraagbaar. Op naar de volgende band!

Poison The Well mocht zijn geluk beproeven in de Effenaar. Voor de mannen de eerste show van de tour. Al met al aardig, maar het publiek wilde maar niet los komen. Wat dan weer jammer is, want de bandleden doen erg hun best met hun toegankelijke melodieuze hard/metalcore. Wel raad ik de zanger aan om te kappen met “zingen” en gewoon alles te schreeuwen. Stukken beter. Allemaal aardig dus, maar niets in vergelijking met wat de hoofdlijner belooft te doen! Next!

Twintig minuutjes bier drinken en het licht ging weer uit en de beamer aan. Wat zal de zanger doen? Schijt of kotst hij het podium onder (doen ze vaker) of knalt hij bij het eerste nummer meteen het publiek in? Helaas, geen van beiden, maar Mullet Burden wordt de eerste song van de avond. En dan weten we dat het snor zit.
Wat volgt is een wervelwind van oude en nieuwe songs dwars door mekander, de één nog minder behapbaar dan de ander. En dat met een instrumentbeheersing waar de meeste bands jaloers op zijn. De nieuwe nummers van het laatste album Ire Works lijken op cd wellicht iets softer en melodieuzer, en dat zijn ze ook. Live blijft het echter snoeihard.
Minpunten? Die zijn er ook ja.

- De band geeft zich (zoals ze altijd doen) niet optimaal, wat wellicht met het volgende punt te maken heeft
- Het publiek is laf, lui en er zijn teveel zwerver (je kent ze wel, rastaharen met metalshirt van Sepultura, BAH)
- Een enkele zwe(r)ver zit zelfs midden in de zaal op de grond, wat me drie bier heeft gekost. (Mocht de zwerver dit lezen, mail me naar private.eye@moefz.nl, ik krijg nog geld van je)
- Helaas geen toegift. Wanneer het publiek minder laf was, was dit 100% zeker gekomen. Gemiste kans dus.

Rest mij nog te melden dat ik de mensen vanavond in Amsterdam veel plezier wens met ongetwijfeld (en) ongeveer dezelfde show!!!
PIEEEEEEEEEEEEEEEEP!