Bonamassa staat de komende dagen op de planken van een aantal podia in Nederland, gisteren trapte hij af in de Eindhovense Effenaar. Joe speelt de Blues en dat trekt een wat ouder publiek aan. Jaja de oudjes zijn massaal naar de Effenaar getrokken om van een knap staaltje Blues-(rock) te genieten. De uitverkochte Effenaar was binnen een mum van tijd gevuld met oude klasgenoten uit 1955, vaders die hun zoon hebben meegenomen om even van ( echte ) muziek te genieten, zo nu en dan een bebaarde bandanadragende in midlifecrisis verkerende Blues-liefhebber en natuurlijk de echtgenotes die op sleeptouw zijn genomen.



Rond 20:30 uur wandelt er een band het podium op en het publiek maakt zich klaar voor Crosby Loggins, de man die het voorprogramma verzorgt. Tot ieders verbijstering wordt ''Bridge To Better Days'' ingezet en verschijnt Bonamassa op het podium. Even is er verbazing te lezen op de gezichten in het publiek, want er stond toch echt in het programmaboekje dat Loggins zijn opwachting voor Bonamassa zou maken. Niet meer denken maar genieten, hier kom je tenslotte voor! Bonamassa beweegt zoals het een gitaargod betaamd en is met zonnebril op en zijn blinkende Les Paul in de hand de coolheid zelve. Afwisselend van Bluesrock tot softblues speelt Joe lekker door de set heen en vertoont hij in ieder nummer wat voor een briljant gitaarkunstenaar de man is, acoustisch of electrisch het lijkt voor Bonamassa allemaal kinderspel. Zo nu en dan vindt Bonamassa het nodig om het publiek op te zwepen met wat kreeten of een praatje naar het publiek en gelijk heeft hij, want hij heeft het publiek niet helemaal op zijn hand vanavond.

De reden dat het publiek niet helemaal uit zijn dak gaat zou kunnen komen doordat Bonamassa opereert vanuit één plek van het podium en dat kan wat saai overkomen, maar vooral doordat de veelal briljante solo's niet dwars door je trommelvlies snijden. De solo's van de man horen snerpent en krachtig te zijn en moeten kortemette maken met je trommelvlies, dit is echter niet het geval. Het geluid wat de band en Joe produceren komt niet overtuigend over, ze zijn goed bezig en de muziek wordt retestrak gespeeld, maar het geluid staat veel en veel te zacht. Hebben Joe en zijn mannen rekening gehouden met de gemiddelde leeftijd van het publiek en willen ze geen gehoorschade aanrichten? Is de geluidstechnicus doof? Of hebben de bejaarden in de buurt gebeld i.v.m. geluidsoverlast? Jammer, want voor een gitaarvirtuoos als Bonamassa is geluid van essentieel belang!

Bonamassa zal nooit een podiumbeest worden, dat is een feit en dat waardeert zijn publiek. Dat hij bij de wereldtop der gitaristen behoort is ook een feit, maar Joe en zijn mannen moeten er wel zorg voor dragen dat het geluid hard genoeg staat om gehoord te worden zodat Joe altijd bij die wereldtop zal blijven horen. Want daar hoort Bonamassa thuis!