Een week geleden was ik nog in Rome. Het was mijn laatste avond daar en samen met Annette, een goede vriendin die ik opzocht, ging ik naar een zaaltje dat Piper heet. Daar stond ons een memorabel optreden te wachten van Feist.





Na wat te hebben gedronken in een hip tentje in de straat, begeven we ons naar de Piper, wat van de buitenkant weinig indruk wekt. Buiten roken de bezoekers nog een laatste sigaretje voordat ze naar binnen gaan. Aan de deur staat een security-man-wijf, zoals je die ook in Nederland hebt, die ons binnen laat na de kaartjes te hebben gezien. Eenmaal binnen lopen we wat trappen af en komen we voorbij de merchandising. Hier kocht ik een Mushaboom-speeldoosje. Een mooi aandenken aan een mooi optreden, ben er erg blij mee.

Zo ook deze gast, dat zie je wel.

Als we de zaal betreden zien we veel comfortabele zithoekjes en valt op dat het podium in de breedte staat. Lawrence Arabia staat als voorprogramma te spelen en klonk zeer aardig. Deze Nieuw-Zeelandse act (New Zealand Rocks!!!!) moet ik zeker nog even een keer checken. Toen hij uitgespeeld was begon het wachten en werd er een scherm op het podium geplaatst. Op een gegeven moment ging de wachtmuziek uit, evenals het licht. Een gestalte met een kaarsje in haar handen verschijnt rechts op het podium.

Leslie Feist loopt met een lantaarntje richting het scherm..


..om het optreden te openen met een mooi stukje a capella.


Het begon goed. Sowieso was het anders dan toen ik haar in de Melkweg zag. Daar deed ze haar nummers, maar kreeg ze het publiek niet echt mee. Nu was het anders. De sfeer was goed en Feist voelde hetzelfde. De Canadese liedjesschrijfster liet horen dat ze één van de betere vocalisten is van deze tijd. Veel breekbare liedjes wist ze goed over te brengen op het publiek en vrolijke nummers als I Feel It All en 1 2 3 4 bleven natuurlijk ook niet uit. Visueel was het eveneens indrukwekkend, want ze had twee kunstenaressen bij zich die met een soort overheadprojector live achtergrondbeelden verzorgden. Niets digitaals overigens, maar die-hard knip-en-plak-werk en zandtekeningen bijvoorbeeld.

Een visuele kunstenares liet het zeer plaatselijk sneeuwen.


Feist liet meer dan eens weten dat ze zich goed voelde. Ze had een goede interactie met het publiek, dat goed reageerde op haar. Heel anders dan in Nederland, want niet iedereen lult door de muziek heen. Ze gaf toe dat de steden waarin ze optreedt haar over het algemeen weinig doen (wat ik merkte in de Melkweg), maar dat Rome toch echt anders was (wat ik merkte in de Piper). Ze schaamde zich ervoor en nu was er ook nog 's iemand om nog zo'n bekentenis vast te leggen. Germany or Italy? Lijkt me duidelijk.

"The shame of YouTube.. Awkward Archive is what it should be called."

Al met al was het een concert dat zeer hoog op m'n lijstje is komen te staan. Feist was in topvorm en bracht een goede muziekvoorstelling dat ook visueel interessant was. De zaal had een romantische sfeer, het geluid was echt heel goed (iedere muzikant kwam precies goed tot z'n recht) en het publiek was super. Gelukkig heb ik m'n muziekdoosje nog om die avond heel even terug te brengen. Alleen trek ik dan niet zo'n kop als in het meest bovenstaande filmpje. Ok, wat ie op het eind doet.. stiekem dan.

Met dank aan *annette voor het mede mogelijk maken van deze onvergetelijke avond.