Festivals hebben één immens nadeel. Als ze ten einde zijn moet de bezoeker zich weer conformeren aan de normale bekrompen samenleving en gvd wat komt dat elke keer weer hard aan. Jutis heeft deze muur gelukkig vandaag pas hoeven voelen en doorbreekt de sleur snel weer even om terug te zwijmelen naar perfect gevulde dagen vol muziek, bier en (andermans) zweet. Oftewel tijd voor een review van de eerste pinkpop dag, 30 mei 2008.

Stipt om 04:00 ging de wekker van ondergetekende af, welke direct gepaard leek te gaan met de openingsslag van een geweldig noodweer. Regen kwam met bakken tegelijk uit de lucht en bliksemflitsen ter lengte van festivalvelden terroriseerden het Limburgse land. Heerlijk weer dus om eens lekker in de rij te gaan staan tussen de honderden diehards, die soms al vanaf donderdagmiddag acte de presence leken te houden voor de hoofdingang van camping A. In tegenstelling tot het jaarlijks terugkerende gerucht dat de camping dit jaar toch echt een dag eerder open zou gaan vanwege de verwachte drukte vond Jan vrijdagochtend om een uur of half zeven schappelijk zat.

Ruim drie uur later stond het twee-seconden-tentenkamp-ghetto (Fat van Dale, letten jullie op?) van camping A overvol en kon de 39e editie van Pinkpop eindelijk feestelijk geopend worden met de eerste (nu nog koude) Aldi bocht. Dit bleek een ritueel dat niet voor de, dit jaar talrijk verschenen, schare buitenlanders was weggelegd, welke zich dan ook massaal op de maatschappelijk verantwoorde biermerken gestort leken te hebben. (mietjes)

De eerste dag van elk festival lijkt promilletechnisch altijd de zwaarste, hetgeen resulteert in het rigoreus links laten liggen van elke vorm van live muziek. Dat heet tot 16:30; de aanvangstijd van Flogging Molly, een van Europas festivalbands bij uitstek. Ideaal tijdstip dus om de eerste gitaarklanken van Pinkpop 2008 in je op te nemen en een ideaal tijdstip om je logge alcoholisch gevulde harsens eens lekker door elkaar te schudden in de al snel gevonden eerste pit. Bij dit soort bands hoef je gelukkig geen uren vooraan te wachten tot er eindelijk actie is. Haal je pils, drink je pils, wacht geduldig achteraan bij het klootjesvolk en sluit aan bij de eveneens snel gevonden eerste buslading halve garen die je binnen drie seconden meesleurt naar de plek waar het echte feestje gaande is. Het grootste nadeel hiervan is dat je geen ruk meekrijgt van het optreden, maar ach, Flogging Molly zie ik volgende keer wel weer. Heeft er trouwens al eens iemand iets meegekregen van een FM concert?

Na het horen van Giels uberirritante mantra: "Iedereen die het niet naar zijn zin heeft mag nu even stil blijven", was het tijd voor `s lands meest draaiende petit restaurant. Elk jaar weer een oase van rust, nacho`s en sangria. Die laatste hoort trouwens, zo heb ik me laten vertellen, ook in Spanje geserveerd te worden uit een ultiem hygiënische Curvers emmer (DSMs finest) en uit een koelkast waar Rob Geus aka de Smaakpolitie nou niet echt vrolijk van wordt. Naast deze noten van optimisme zijn er natuurlijk altijd nog een paar minpuntjes. Mocht je zo`n malloot zijn die het, net als Jutis, grappig lijkt om een ballonnenkroon te dragen met een lengte waar Mevr Simpson jaloers op zou zijn, dan is het "reuzen"rad misschien niets voor jou. Daarnaast kun je pas als je reeds in het rad zit de tekst betreden op eigen risico lezen. Mocht je het dan in je harsens halen tegen de bediening te zeggen dat ze op dat moment beter bezitten op eigen risico ervan kunnen maken, kun je je borst nat maken voor een fikse portie hoongelach.

Hoogtepunt van dag eerste was natuurlijk Metallica aka de band die er eigenhandig voor zorgde dat elke Pinkpopper een aantal euro meer moest achterlaten bij de kaartverkoop. Money well spent, naar wij dachten. Wat eveneens een goede beslissing was, is dat het teleurstellende album St Anger volledig links is blijven liggen door de heren Metallica. Hetfield en de zijnen heb ik nog nooit zo zuiver gezien als tijdens dit optreden. Een optreden waarin ze zich met hun oude oeuvre weer eens profileerden als de rockgoden die ze zijn. Vuurwerk, lichtshows en een verdwaalde bezoeker maakte het podium op dat moment the place to be!

En het feest ging nog tot de late uurtjes door. Wie heeft er een 24-uurstent nodig als je een partytent hebt, gevuld met buren, bier en Zuid Afrikaanse chicae?