Concertverslag: Death Cab For Cutie
2008-07-11 13:42 | Vidrar | 6 reacties
Ze beschikken over een ijzersterk assortiment aan indiesongs en konden daar gisteravond moeiteloos uit putten. Toch mag van een band met zo’n ervaring en fanschare meer verwacht worden dan gisteravond in de Melkweg getoond werd.




Bijna zou het niet blijven bij die kanttekening, want Death Cab zet een zwak eerste half uur neer. De zang van Ben Gibbard (ooit zulke brede bakkebaarden gezien?) verdrinkt vooral tijdens de hardere stukken in het instrumentengeluid en de setlist is te onevenwichtig om iedereen mee te krijgen. Teveel soortgelijke nummers (Crooked Teeth, Long Division, Movie Script Ending, Company Calls) worden achter elkaar gezet. Pas na 35 minuten komt de akoestische gitaar voor het eerst om de schouder van Gibbard te hangen.

En dat is dan meteen het keerpunt van de avond. Dat keerpunt heet Soul Meets Body, en de concertbezoeker merkt voor het eerst dat er ook andere mensen in de zaal staan. Het niveau blijft hoog met het prachtige I Will Follow You Into The Dark en de breed uitgesponnen eerste single van het nieuwste album, I Will Possess Your Heart. Ook het heerlijk speelse Sound Of Settling mag een hoogtepuntje genoemd worden.

Zo verbetert Death Cab For Cutie zichzelf na de valse start, al blijft de interactie met het publiek nog altijd steken op niet meer dan “thank you”’, “how are you doing?” en “we have a new album out”. De toegift haalt een hoog niveau en wordt onder andere opgeluisterd met Title And Registration en Your Heart Is An Empty Room. Dat de avond hiermee alsnog legendarisch wordt, is net als Gibbard’s opmerking “you’ve been an amazing audience”, niet helemaal waar.

In het prachtige slotnummer Transatlanticism weten de gasten uit Seattle zich definitief te herpakken, maar het is te laat om iedereen in te pakken. Graag zou Gibbard iedereen meekrijgen met het episch herhaalde ‘Come On’ waar het nummer mee eindigt, maar hij heeft de zaal gedurende de avond onvoldoende opgewarmd om ze nu volledig op de hand te hebben. Terugleunend op een indrukwekkend repertoire van zes albums vergat Death Cab For Cutie dat ook een flinke dosis enthousiasme en sympathie nodig zijn om een stugge Melkweg te overtuigen.

Delen |



Mee eens, ik vond het geluid ook nog eens slecht.

11-07-’08 16:52 | Brainy

Ik had het niet beter kunnen beschrijven. Ik had hier lang naar uitgekeken, maar moet toch eerlijk zeggen dat het mij tegenviel zo erg zelfs dat ik de toegift heb geskipt! Ik heb sowieso al een hekel aan toegiften!

11-07-’08 20:16 | source

Het viel mij ook al op dat het geluid bar slecht stond afgesteld. Vooral aan het begin stond de bas veel te zwaar, je hoorde de zang nauwelijks van waar ik stond!
Idd beetje tegenvaller, had er iets meer van verwacht. Ze zouden een voorbeeld moeten nemen aan bijvoorbeeld Elbow die de Paradiso enkele weken geleden om hun vinger wond!

11-07-’08 20:57 | Marm

ben dus blij dat ik de herinnering aan 2 jaar geleden in de Paradiso in stand heb kunnen houden!

12-07-’08 02:29 | pietjepukc

Goed beschreven Vid. Helaas werd ik ook niet gegrepen door de band. Echt jammer dat er weinig interactie was met het publiek.

13-07-’08 00:07 | sup

free pornstar julian

06-04-’09 00:37 | celebporn

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Soms ben je echt soms ben je het niet, vul maar gewoon oranje in
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.