In het Oude Luxor Theater is het rumoerig. De juiste stoelen worden via theaterkaartjes gezocht. Het podium ziet er leeg uit. Een met krijt bekraste piano waar ‘stel dat we…’ in staccato jongenshandschrift op staat geschreven, staat leeg op de voorgrond. Twee leren fauteuils aan de zijkanten met in het midden een klein drumstel. Als achtergrond zijn er twee gigantische houten ramen die het podium afmaken en afbakenen. Simpliciteit, net zoals de vorige shows, waar Acda en De Munnik zo van houden.

Nachtmuziek is het nieuwe theaterprogramma van Acda en De Munnik. De theatervoorstelling in Rotterdam wordt gevuld met liedjes van het gelijknamige album en kleine humoristische sketches. De ramen worden met rood licht gevuld, waardoor het lijkt alsof er een zonsondergang gaande is. Thomas Acda, Paul de Munnik en hun vaste compagnon David Middelhof betreden het podium van het muisstil geworden Oude Luxor Theater. De Munnik begint met een van de CD herkenbaar pianodeuntje, waarbij Acda de eerste sketch opvoert. “Tsja, we zijn even weggeweest. Tenminste, ik dan. Paul heeft nog getoerd met een show voor senioren. Van half zes tot acht was de tent altijd vol en de bejaardentehuizen leeg. Echte Rock ’n Rollator-shows!”

De toon is gezet. Zelfspot hebben Acda en De Munnik als de besten. Plotseling wordt de eerste noot ingezet door De Munnik en zijn piano. Stel Dat We Wel klinkt hard door de zaal en De Munnik laat zich weer van zijn beste kant zien: piano en een levendige stem. Acda trommelt met speciale drumstokjes tegelijkertijd op de piano, waardoor een samenhangend beeld en geluid wordt gecreëerd.
Acda en De Munnik hebben beiden de laatste jaren problemen gehad in het huwelijk. Acda is een jaar geleden gescheiden en De Munnik heeft het voogdijschap over zijn kinderen verloren. Dit was al goed te horen op het nieuwe album en met de theatershow stroomt de zaal soms met depressie over. Het magnifieke van het duo is het aangenaam maken van deze depressieve sfeer. Met liedjes en sketches over relaties, drank, de midlifecrises en ‘of gelukkig zijn bestaat’. Heel Lieve Mensen wordt ingezet en met emotionele stemmen worden zinnen als “ik ken heel veel lieve mensen, die geloof ik heel gelukkig zijn geweest” en “gelukkig ben ik al gelukkig geweest”.

Typisch van het muziekduo zijn de sketches over vrouwen. Bij Nachtmuziek zijn ze weer geniaal als altijd. Thomas Acda is de aangewezen persoon die betoogt bij dit onderwerp. “Ik heb het ontdekt, ik heb ontdekt waarom relaties kapot gaan. Dat komt door miscommunicatie. En waar ligt dat probleem? Bij de vrouwen!”. Na het gelach van het publiek komt hij met voorbeelden. “Vrouwen zien vier vuilniszakken in de gang staan en zeggen dan tegen de man: schat, er staan wel veel vuilniszakken hè. Dat betekent gewoon dat je het moet opruimen, waarom vragen ze dat niet gewoon direct?”
Na een tirade over vrouwen en relaties komt een introductie van het volgende nummer, Die Man Zijn. Acda begint weer over de miscommunicatie tussen man en vrouw. “En dan vraagt ze: ‘houd je nog van me?’ Natuurlijk zeg je dan ja, anders vraagt ze die vraag niet. Dat is voor de man nog geen probleem. Maar dan komt ze met de vraag: ‘waarom houd je nog van me?’ En dan wordt het te moeilijk voor de man. Ik heb daar precies het juiste antwoord op. Je antwoordt gewoon met: ‘Omdat ik graag de man ben die je maakt dat ik me voel.’ Dat antwoord is namelijk net zo vaag en ingewikkeld als de vraag zelf!” Het rustige nummer klinkt na zijn beladen betoog een stuk intenser dan normaal.

Acda en De Munnik hebben het hele album vlekkeloos gespeeld en dat merkt het publiek na anderhalf uur als het nummer Nachtmuziek wordt ingezet. De ramen, die na de zonsondergang erg donker zijn geweest en de nacht moesten voorstellen, lichten op. Het wordt ochtend. Ze verkleden zich in een pyjama en het licht gaat uit het podium. Dan barst het applaus los. Drie keer mogen ze terugkomen van het publiek, waarbij ze Weer Gelukkig Zijn als toegift spelen. En na al die rustige en veelal depressieve nummers zingen ze weer prachtig mooie zinnen. Zinnen om afscheid mee te nemen. “Ik ben gelukkig al gelukkig geweest.”