Terwijl vier leden van de Moefz-redactie onder het genot van een biertje hun ervaringen konden uitwisselen, maakte bovengetekende namens Moefz het Belgische land onveilig. Toegegeven, niet ten volste onder de indruk te zijn geweest van het LL-program, greep ik naast de kaartjes. Dan maar Pukkelpop checken en verrek: wat een belachelijk goede line-up was daar. Op naar het hete zuiden!

Lief dagboek Beste Moefzerts,

Wat een dag vandaag (donderdag). Gisteren zijn we aangekomen. Het festivalterrein en de camping worden gescheiden door een weg. Eerst moet je naar het festivalterrein om je combi-bandje te halen. Daarna pas moet je weer de weg oversteken om in de rij te gaan staan voor de camping. Gek genoeg waren er aparte rijen voor mannen en vrouwen. Minder leuk voor het enige meisje in ons gezelschap dat uiteindelijk een uur eerder binnen was. Beetje vreemd geregeld. Uiteindelijk waren we binnen en begon de zon te schijnen. Het is de bedoeling dat je achteraan aansluit met je tent, waar wat Belgen aan de hand van een touw meter voor meter campingterrein weggeven. Een plaats vrijhouden is dus lastig. Goed, de tent staat en het feest kan beginnen. Afgesproken met wat vrienden die elders stonden en gezellig de nacht doorgebracht.

Vandaag begon het namelijk echt, al om 11.25 met The Shoes in de Dance Hall, een Frans duo dat ook op Lowlands stond. Zagende electro doet het kleine publiek een beetje knikken en bewegen, maar het is toch wel erg vroeg. Uiteindelijk een leuk optreden en waarschijnlijk wel voor herhaling vatbaar om te zien. Eerst moeten ze nog wat meer muziek uitbrengen.
Na afloop blijven we staan voor Midnight Juggernauts. Ook dit was een prima optreden waarbij de drummer zelfs een trom aan iemand in het publiek gaf. Adele deed in Paradiso iets soortgelijks door een basgitaar weg te geven. Leuke actie. Na de Juggernauts besluiten we een rondje te gaan lopen op het terrein. Meteen valt op dat er veel meer open ruimte is vergeleken met Lowlands. We komen erachter dat er speciaal bier wordt verkocht, tegen dezelfde prijs als die van een regulier Maesje. Top!
Op naar de volgende act, uit pure nieuwsgierigheid naar hun Belgische aanhang: De Jeugd van Tegenwoordig. Waar het bij The Shoes en Midnight Juggernauts tamelijk leeg bleef, trok De Jeugd opeens een volle Dance Hall. Het Belgische publiek had er zin in en ging los op Buma, Shenkie en Hollereer. De encore was zelfs nog persoonlijk favorietje Centje Centje. "België, waar is de liefde?"

Laat je even horen voor.. de Mosselenman.

Santogold was de volgende op het lijstje. Prima optreden, al vond ik het muzikaal niet heel bijzonder. De band was wel erg strak gechoreografeerd. Hoogtepunt was de track Creator, waarbij de bassist en gitarist niet speelden maar strak voor zich uitkeken. De robotachtige achtergrond-zangeressen stalen de show.
Na Santogold werd het tijd voor het Japans-Zweeds-Amerikaanse Little Dragon. Heerlijke jazzy trip-hop met de zangeres van Koop. Topoptreden dat ik niet had willen missen. Hoogtepunten: Constant Surprises en After the Rain. Duidelijke aanrader!
Na een ingelaste pauze was het tijd voor Joan as Police Woman. Wat een mooie stem heeft Joan Wasser toch en ook in de Marquee kwam deze goed uit de verf. Holiday en To Be Loved klonken prachtig en I Defy deed het ook weer goed, zelfs met de vocalen van de drummer die Antony Hegarty's stem verving.
Even snel wat eten om ons vervolgens op te maken voor een andere must-see: Hadouken! Erg erg vet, maar waarom staan ze nou vlak voor Hot Chip geprogrammeerd? De Club was afgeladen en op een gegeven moment werden er tientallen gele schuimrubberen H!'s uitgedeeld. In Belgische termen: straffe actie! Goed, drie nummers meegepikt en vervolgens terug naar de Dance Hall waar Hot Chip vertrouwd iedereen doet dansen en springen. Heerlijk! Wat een band is dat toch! Bezweet strompelen we de tent uit, nemen een biertje en gaan door naar de Boiler Room, want daar staat SebastiAn te draaien. We horen Smack My Bitch Up en een retestrakke versie van Killing In The Name Of die overgaat in Waters of Nazareth van Justice.

Sfeerimpressie SebastiAn's Killing In The Name Of.

Na Hot Chip en SebastiAn even bijgekomen om ons klaar te maken voor mijn eerste Main Stage-act van Pukkelpop: Róisín Murphy. Ook het grote publiek wist de dame te bespelen en natuurlijk werden daarvoor bijna alle kleren uit de kast getrokken. Forever More bracht ons even terug naar dat laatste Moloko-album en het geheel werd afgesloten met een bitchfight. Erg aardig optreden.
Tegenover de Main Stage stonden The Ting Tings te spelen. Nog even geprobeerd wat ervan mee te krijgen, maar het was echt te druk. Dat zien we nog wel een keertje. We doen nog een speciaal biertje en lopen bij The Flaming Lips langs. Wat een gekkenhuis: megagrote ballonnen, confetti, dansende dieren op het podium. Prima festivalact dus. Vermoeid sluiten we de dag af bij Holy Fuck, instrumentale mindfuckrock. Een beetje vreemd, maar wel lekker.

En dat was dag één. Veel gezien. En dan heb ik deze dag nog gemist: The Pigeon Detectives, Amy Macdonald, Uffie & Feadz, Soko, Dirty Pretty Things, Infadels, Tricky, British Sea Power, Editors, Iron & Wine, Pendulum, Le Le, The Killers, Stereo MC's en The Subs. Wat zal morgen ons brengen? Ook naar Pukkelpop geweest? Laat weten hoe jouw donderdag eruit zag!