Voor de derde en laatste keer schuifel je tussen de hekken door en toon je een mevrouw je blauwe polsbandje. Voor de derde keer heb je een route uitgestippeld tussen alles waar je naar benieuwd bent en wat je niet wilt missen. Voor de derde keer zet Moefz haar ervaringen op een rijtje en vraagt het natuurlijk ook naar jouw mening.


Yeasayer Lennon
De Brooklynse band kent een slechte start voor een matig gevulde India. Chris Keating's kenmerkende stem is te overheersend aanwezig tijdens het eerste nummer, maar gaandeweg de set revancheert de band zich heel sterk. Wanneer de heren goed en wel over de zenuwen zijn en hun instrumenten en stemmen onder controle hebben, dan is Yeasayer ongrijpbaar. Hun "Middle Eastern-psych-snap-gospel" grijp je bij je strot en laat je niet meer los, het hele publiek wordt compleet gehypnotiseerd door het psygedelische geluid wat de heren creëren. In combinatie met die heerlijke meerstemmige samenzang is het volledig zweven in de India. Dit is een andere orde van muziek maken! Ira ''Wolf'' Tuton beroerd zijn fretloze Bas alsof het een van zijn ledematen is, zo makkelijk. Echter, de grote kunstenaar van de band is drummer Luke Fasano, de man is heer en meester over zijn drumstel. In een geheel eigen drumstijl laat Fasano de meest verassende beats uit zijn drumkitt komen, indrukwekkend! Uitblinkers die middag in de India zijn, Redcave, No Need To Worry en het briljante 2080. Eigenlijk kan er wel gezegd worden dat het complete optreden één grote uitblinker is van Lowlands 2008.

Get Well Soon Vidrar
Wie het bonte collectief van Duitsers met lange zwarte emo-lokken op ziet komen verwacht misschien aanstellerig pubergeschreeuw, maar Get Well Soon legt vanaf de eerste toon een uitmuntende dosis kwaliteit aan de dag. De composities behelsen twee gitaren, drums, meerstemmige zang en diverse strijk- en blaasinstrumenten en het wekt verbazing dat dit overvolle geluid geproduceerd kan worden vanaf dat kleine Charlie-podium, dat de band eigenlijk nu al ontgroeid is. Excellerend in excentrieke songtitels (I Sold My Hand For Food So Please Feed Me, We Are Safe Inside While They Burn Down Our House) en afwisselend tussen melodramatiek, ruige gitaarrock en zelfs een betoverende versie van Underworld's Born Slippy. Hier gaan we nog veel van horen.

MGMT Lennon
Aan het einde van het Yeasayer-optreden weet chris Keating te vermelden dat het de moeite waard zou zijn te blijven staan voor MGMT. Zo gezegd, zo gedaan. De ''andere'' Brooklynse band krijgt de India wel helemaal gevuld. De verwachtingen zijn dan ook hoog gespannen voor MGMT, hier kijken veel mensen halsreikend naar uit. De band bestaande uit Andrew VanWyngarden, Ben Goldwasser en wat bijelkaar geraapte sessiemuzikanten betreden het podium en zetten per direct hun grootste hit ''Time To Pretend'' in. Goede zet, wat zo krijg je het publiek meteen op je hand. Andrew's stem is het best te omschrijven als belachelijk. Zuchtend, geknepen, hijgend, niet best dus. Maar wat maakt het uit, de muziek is prima in orde en het is een dansbare hit. Opvallend is dat de setlist gelijk is aan de volgorde op ''Oracular Spectacular''. De hits als ''Electric Feel'' en ''Kids'' komen daarom al vrij snel voorbij en dan is de pret al snel over. Behalve voor Andrew en Ben, zij hebben het uitermate naar hun zin op het podium. Ze laten een No Crowdsurf-bord over zichzelf crowdsurfen. Tja, rare jongens die MGMT-gasten. Al met al vermakelijk, that's it! Buiten de India is inmiddels de Hel losgebroken en worden de Poncho's aangetrokken.

MGMT - Time To Pretend Live @ Lowlands


Elbow Vidrar
De mannen van Elbow komt het eigenlijk wel goed uit dat precies wanneer zij het podium betreden, voor het eerst in drie dagen de regen met bakken uit de hemel komt. Het is het perfecte decor voor de nummers vol drama en treurnis en bovendien blijven sommigen noodgedwongen in de tent staan te kijken terwijl ze van plan waren elders heen te lopen. Dat zullen ze achteraf niet erg hebben gevonden, want Elbow, dat het voor elkaar kreeg vier studioalbums te releasen zonder praktisch één slechte recensie, staat ook live te schitteren. Guy Garvey is prima bij stem en de setlist drijft langs de mooiste nummers van alle vier de albums. Wie laat zich niet meevoeren door de fijnzinnige uitvoering van Newborn, de langzame opbouw van Station Approach of de massale vlaggetjesregen bij afsluiter (en nieuwe single) One Day Like This? Wie niet is blijven staan voor Sigur Rós, zou dit gemakkelijk het mooiste concert van Lowlands kunnen noemen.

Elbow @ Lowlands




Sigur Rós Vidrar
Hopelijk zitten op dit moment ergens op de wereld grote taalkunstenaars te brainstormen op nieuwe superlatieven. Tot die tijd zijn er niet genoeg woorden om te beschrijven wat Sigur Rós op zondagavond, 17 augustus 2008, met Lowlands deed. Dromerige, lieflijke melodietjes worden langzaam opgebouwd naar exploderende climaxen. Men staat met de mond open te kijken hoe deze epische, filmische muziek gemaakt wordt. Met strijkstokken en drumsticks worden de gitaren aangeslagen, terwijl zanger Jonsí de Grolschtent langzaam van de grond los zingt met zijn engelenstem. Het hoogtepunt van Lowlands, en meer dan dat. Een anderhalf uur durende muzikale samenvatting van leven en dood, van alles wat je mooi en lief is.

Mensen staan achteraf in totale verbijstering om zich heen te kijken. De prijs van het bier, de stromende regen, het feit dat in andere tenten simpele popliedjes van drie minuten gespeeld worden; het zijn futiele bijzaken voor wie langzaam terugkeert uit de hemel.

Sigur Rós - Hoppípolla @ Lowlands




Conclusie zondag
Zonder twijfel de sterkste dag van Lowlands. We wisten niet zo goed wat we aanmoesten met het laffe We Are Scientists of de constant zichzelf op de borst slaande Hives, maar dat deed weinig af aan de vele fantastische muziek die daarnaast te zien was op de afsluitende dag. Lowlands heeft geen 'headliners' nodig om 55.000 muziekliefhebbers drie dagen lang te laten springen, lachen, verbazen of naar de keel te grijpen. We kwamen thuis met nieuwe ontdekkingen, onvergetelijke ervaringen, zes Grolsch festivalbags rijker en 300 euro armer. Het was het allemaal waard.