Guy Garvey is sympathiek zoals alleen Britten sympathiek kunnen zijn. Een innemende persoonlijkheid op het podium, een begenadigd tekstschrijver op papier. Guy Garvey is voorman van Elbow, sinds gisteravond de favoriete band van iedereen die in Patronaat in Haarlem was.




Want laten we elkaar geen mietje noemen: wie niet geraakt wordt door prachtig poëtische zinnen als you're the only sense the world has ever made of you're the only thing, in any room you're ever in heeft niet het recht zichzelf een dromerige romanticus te noemen. In een uitverkocht Patronaat stonden gisteren een kleine 1000 mensen die zichzelf dat etiket maar al te graag opplakken te kijken naar een band die nog nooit, met welk nummer, album of optreden dan ook, teleurstelde. Ook nu niet? Nee, zeker nu niet.

Als gelegenheidsceremoniemeester doet Guy Garvey rond 20:30 dienst door zijn voorprogramma aan te kondigen en daar het verzoek aan toe te voegen om zo stil mogelijk te zijn. Singer-songwritermeisje Jesca Hoop is namelijk in haar eentje. Stil blijven lukt de zaal ongeveer 15 seconden en vooral de laatste paar nummers verdrinken in de zee van rumoer van achteruit, overigens met plaatsvervangende schaamte van diegenen die wel bereid zijn te luisteren. Toegegeven, Jesca Hoop is geen revelatie en haar Björk-achtige stem en My Brightest Diamond-achtige dramatiek beklijven niet. Uitzwaaien dus, het podium ombouwen en wachten op waar het echt om draait.

Net als op Lowlands afgelopen zomer opent Elbow met Starlings, het eerste nummer van The Seldom Seen Kid. De machtige trompetten brengen Patronaat direct in extase. De tracklist van het laatste album wordt netjes voortgezet met Bones Of You en Mirrorball, waarvan de laatste op een donker, sfeervol podium vol kleine lichtjes gebracht wordt. Een bijzonder sterke start en reden te over om Guy Garvey, die niet voor de laatste keer vanavond vraagt of we het naar onze zin hebben, volmondig positief te beantwoorden.

Hoewel Cast Of Thousands, het tweede van de vier albums, niet aan bod komt, grijpt Elbow toch voldoende terug op het oudere werk. Een voorbeeld van de naar de keel grijpende melodiën en teksten die deze band mede zo goed maken, is de ballad Great Expectations (Blinking and stoned / Rain in your hair / You only smoke ‘cause it’s something to share). Schitterend.


(Foto: Marijn Scholtus)

Voordat Elbow wil beginnen aan Newborn, haalt iemand het in zijn hoofd om "Summer Of '69!" te roepen. Het moedigt Garvey aan tot een relaas over de nummers die hij intens haat, waaronder dus ook de evergreen van Bryan Adams. Op het lijstje komen verder American Pie van Don McLean en Hotel California van The Eagles. "Streets Of London, by Ralph McTell? Fuuuuuck."

Kun je Newborn het hoogtepunt van de avond noemen, als je ook zonder dat nummer meer dan eens met een brok in je keel of volkomen overdonderd hebt staan luisteren? Laten we het toch maar doen, want de acht minuten van dit nummer bewandelen alle paden die Elbow zo mooi kan bewandelen: een subtiel begin dat gaandeweg uitmondt in een verpletterende climax. Het massale applaus na de laatste, plotselinge noot is gemeend. Garvey steekt zijn glas nog maar eens omhoog. "Everyone's still allright?" Jazeker.

De reguliere set wordt afgesloten met het prachtige Weather To Fly en One Day Like This, waarbij vier prijswinnaars van 3FM op het podium gezet worden om het refrein mee te zingen. Een optimistisch nummer dat ook vanuit de zaal volop meegezongen wordt, waarna Elbow tijdelijk in de coulissen verdwijnt.

De toegift begint met Some Riot, waarna sommigen in de zaal maar wat verzoeknummers besluiten te schreeuwen. Elbow houdt zich echter stevig aan de setlist en met de keuze voor het extatische Station Approach doen ze daar erg goed aan. Als afsluiter wordt de zaal andermaal compleet overdonderd met een ontroerende uitvoering van Shattered Black And Whites.

Elbow staat vanavond in Tivoli (Utrecht) en later deze week in de Oosterpoort (Groningen), WATT (Rotterdam) en de Effenaar (Eindhoven). Wie het beste, meest sfeervolle concert dat dit jaar in de Nederlandse popzalen plaatsvindt nog wil zien, heeft daar dus nog vier kansen voor. Teleurstellen komt niet voor in het woordenboek van Elbow. Betoveren, ontroeren en overdonderen wel. "Everyone's still allright?" Meer dan ooit. Thanks, mate.