Vandaag was de feestelijke *ahum* opening van Clint Eastwoods Gran Torino. Workaholic Eastwood pikt zowel de directorrol als de hoofdrol binnen, maar das niet zo raar, doetie vaker de laatste tijd. De vraag luidt echter: kan hij ook dit maal zijn naam hooghouden? Spoileralert: het was de butler, met een kandelaar, op de slaapkamer. Verder laten we de spoilers voor wat ze zijn.



In het begin van de film is de vrouw van Clints personage, Walt Kowalski, net overleden. Tijdens de familiebijeenkomst wordt meteen duidelijk dat Clint niet echt een familieman is. Zijn zonen (en de daarbij behorende echtgenotes, kroost en eigenlijk de volledige rest van de wereld) zijn egocentrische medemensen, tenminste zo ziet hij ze. Dit hoeven ze zich trouwens niet persoonlijk aan te trekken. De man heeft ooit in Korea gevochten, daar krijg je schijnbaar een fiks aantal nukken van. Nukken die in de film vaak genoeg komisch uitpakken, getuige onder andere onderstaand gesprek tussen Clint en zijn kapper.

Barber Martin: There. You finally look like a human being again. You shouldn't wait so long between hair cuts, you cheap son of a bitch.
Walt Kowalski: Yeah. I'm surprised you're still around. I was always hoping you'd die off and they got someone in here that knew what the hell they were doing. Instead, you're just hanging around like the duop dego you are.
Barber Martin: That'll be ten bucks, Walt.
Walt Kowalski: Ten bucks? Jesus Christ, Marty. What are you, half Jew or somethin'? You keep raising the damn prices all the time.
Barber Martin: It's been ten bucks for the last five years, you hard-nosed Polak son of a bitch.
Walt Kowalski: Yeah, well keep the change.
Barber Martin: See you in three weeks, prick.
Walt Kowalski: Not if I see you first, dipshit.

Gran Torino zul je echter niet terugvinden onder de categorie komedie, aangezien de film eerder gestoeld is op de Amerikaanse immigratie- en bendeproblematiek met het bijbehorende wapenbezit en dat is (bijna) nooit grappig.

Daarmee laten we het verhaal voor wat het is en gaan over tot de volstreks objectieve mening van bovengetekende.

Clint blijft in zijn laatste film zeer dicht bij zijn leest. Hij speelt de schietgrage ouwe rouwdouwer die niet zwicht voor geweld, zijn eigen weg bewandeld en hierbij altijd aan de kant van de zwakkeren staat. In tijden van kekke in neonkleurige spandex geklede actiehelden met over the top superpowers ziet Gran Turino er op het eerste gezicht eenvoudig uit. Geen opvallende special effects, geen dure sets en flashy vrouwtjes, maar lekker ouderwets pluchehangen en kijken naar een van 's werelds beste oude rotten. Één ding is zeker: Eastwood maakt de film!

Mocht er in de plaats van Eastwood een no-name acteur gecast zijn, dan kon Gran Torino linea recta naar DVD. Het verhaal is namelijk aardig, maar niet meer dan dat. Enkel de karakterkop die Eastwood heet maakt van Gran Torino een film voor het witte doek. De 8.4 die hij nu krijgt op IMDb lijkt me trouwens een beetje overdreven, maar laat ik daar maar niet over beginnen. Voordat je het weet, komt Private Eye er weer tussen met zijn actiecommitee omtrent The Shawshank Redemption.

Clint Eastwood ft. Jamie Cullum - Gran Torino


De aftiteling is trouwens leuk voor de muzieknerds onder ons. Tijdens deze namenregen speelt namelijk Gran Torino, een nummer dat oa door Jamie Cullem (ja hij leeft weer) en Clint Eastwood samen is geschreven en gezongen, niets kunstigs is Eastwood vreemd. Graag zou ik bij schrijfsessie geweest zijn. Een lieflijk getallenteerd joch samen met een oude duizendpoot, dat moet memorabel geweest zijn en dat nog nieteens om de Golden Globe nominatie die het nummer heeft weten binnen te harken.

Oftewel gaat het zien, laat een welgemeende lach en een traan, bewonder Eastwood, verlaat de bioscoop en ga verder met de orde van de dag...

Jamie Cullem - Gran Torino (official clip)