Loop ik me toch even een partijtje achter de feiten aan zeg! Eerder vandaag postte ik de ''nieuwe''(nou ja, maandje oud) Aux Raus, maar niks is minder waar. Sinds vandaag staat ''Coffin Poser'' de nog nieuwere Aux Raux op het wereld wijde web. Aan jullie de keuze welk nummer het beste bevalt.
Dit is zon band dat je denkt..
Ja, wel grappig, maar om echt te zeggen: Wauw! Nou nee..
Beetje atari teenage riot achtig..
18-09-’09 11:34 | HerrJanus
Aux Raus was groot in Zuid-Amerika voor de debuut-cd This Is How It Works überhaupt in Nederland uitkwam. Toen deze in 2007 uiteindelijk toch in Nederland uitgebracht werd, was de pers laaiend.
Nu bijna twee jaar nadat het duo een Essent Award en de 3VOOR12-Award voor beste Nederlandse album kreeg, komt de tweede plaat; The Brick Is In The Air.
De ingrediënten zijn hetzelfde gebleven, harde techno gemixt met punk samengebald in de term gabberpunk.
Toch begint de plaat met iets dat eerder elektronische barok mag heten. Het rustige Bury The Dead dat geleidelijk opbouwt naar de rest van de plaat en als intro vloeiend overgaat in het titelnummer. En dan is het voor de komende 35 minuten ook wel afgelopen met de rust.
Vaardigheden
Het hoog houden van de baksteen brengt echter wel wat nieuwe vaardigheden in de heren naar boven. Zo is de tweede geen simpele herhaling geworden van de succesvolle eerdere poging. Sterker, met The Brick Is In The Air verbreedt Aux Raus het geluid dusdanig dat ze wel eens een nieuw publiek aan kunnen gaan boren.
Nummers als Ill Rum zijn nog steeds snoeiharde rechttoe recht aan electropunk, maar een lied als Amping On Blanks zou niet misstaan op een goed gothfeest. Hoewel geen ballad heeft Aux Raus hier duidelijk het gaspedaal even losgelaten. En niet onsuccesvol.
Nunca Terminaran is helemaal een breuk met de vorige plaat. Hier worden de nodige etnische elementen in de muziek gemixt, waarmee het tweetal aardig in haakt op een onlangs uit Zuid-Amerika overgewaaide Cumbia dance golf.
Opgefokt
Met al de nieuwe wegen die worden ingeslagen blijft Aux Raus verrassen, maar vooral ook dwingen tot dans. Opgefokt als de twee kunnen klinken, wil je op hun muziek ook al je agressie en frustratie eruit pompen.
Bijna elk nummer op The Brick Is In The Air is een danshit, en veel zijn ook voor niet dansers zeer plezant om op de bank te luisteren. Geen garantie dat de niet-danser bij beluistering een niet-danser blijft.
Gabber
Aux Raus is de band die het voor elkaar krijgt om de rocker gabber te laten begrijpen en de gabber punkplaten laat kopen. Hoe de jongerenbeweging jaren 70 en 90 in een band samen kunnen komen: punk, wave en house gevat in een geluid.
In 2009 weten Bosma en Bouwman dit zelfs nog uit te breiden met Latin en klassieke invloeden. Gaat dit jaar vast weer voor de awards.
Ja, wel grappig, maar om echt te zeggen: Wauw! Nou nee..
Beetje atari teenage riot achtig..
18-09-’09 11:34 | HerrJanus
Nu bijna twee jaar nadat het duo een Essent Award en de 3VOOR12-Award voor beste Nederlandse album kreeg, komt de tweede plaat; The Brick Is In The Air.
De ingrediënten zijn hetzelfde gebleven, harde techno gemixt met punk samengebald in de term gabberpunk.
Toch begint de plaat met iets dat eerder elektronische barok mag heten. Het rustige Bury The Dead dat geleidelijk opbouwt naar de rest van de plaat en als intro vloeiend overgaat in het titelnummer. En dan is het voor de komende 35 minuten ook wel afgelopen met de rust.
Vaardigheden
Het hoog houden van de baksteen brengt echter wel wat nieuwe vaardigheden in de heren naar boven. Zo is de tweede geen simpele herhaling geworden van de succesvolle eerdere poging. Sterker, met The Brick Is In The Air verbreedt Aux Raus het geluid dusdanig dat ze wel eens een nieuw publiek aan kunnen gaan boren.
Nummers als Ill Rum zijn nog steeds snoeiharde rechttoe recht aan electropunk, maar een lied als Amping On Blanks zou niet misstaan op een goed gothfeest. Hoewel geen ballad heeft Aux Raus hier duidelijk het gaspedaal even losgelaten. En niet onsuccesvol.
Nunca Terminaran is helemaal een breuk met de vorige plaat. Hier worden de nodige etnische elementen in de muziek gemixt, waarmee het tweetal aardig in haakt op een onlangs uit Zuid-Amerika overgewaaide Cumbia dance golf.
Opgefokt
Met al de nieuwe wegen die worden ingeslagen blijft Aux Raus verrassen, maar vooral ook dwingen tot dans. Opgefokt als de twee kunnen klinken, wil je op hun muziek ook al je agressie en frustratie eruit pompen.
Bijna elk nummer op The Brick Is In The Air is een danshit, en veel zijn ook voor niet dansers zeer plezant om op de bank te luisteren. Geen garantie dat de niet-danser bij beluistering een niet-danser blijft.
Gabber
Aux Raus is de band die het voor elkaar krijgt om de rocker gabber te laten begrijpen en de gabber punkplaten laat kopen. Hoe de jongerenbeweging jaren 70 en 90 in een band samen kunnen komen: punk, wave en house gevat in een geluid.
In 2009 weten Bosma en Bouwman dit zelfs nog uit te breiden met Latin en klassieke invloeden. Gaat dit jaar vast weer voor de awards.
8/10
19-09-’09 18:03 | defcon