Sjezus wat heb ik jullie links laten liggen! Maar hier is ie dan voor degene die nog steeds met weemoed snakken naar afgelopen weekend in Biddinghuizen. De Lowlands recensie. Vul hem aan in de comments!









In de Grolsch wacht ons de show van Blood Red Shoes. Opvallend is de aankondiging van Tygo Gernandt die ze als Red Blood Shoes aankondigt. Het mag de pret niet drukken, Dit tweetal speelt vanaf het begin af aan loeihard, vuig en in een moordend tempo. De nummers knallen werkelijk de Grolsch tent uit en opvallend: ook nummers van het tweede album vullen de setlist goed aan. Blood Red Shoes kondigt halverwege de show aan dat ze vereerd zijn dat ze op lowlands mogen staan en terecht. Het optreden van een paar jaar geleden in de India was goed, echter is deze band gegroeid en een optreden in de Grolsch tent is een prima beloning voor deze ontwikkeling.

Jonsi is een begrip als het gaat om prachtconcerten. In de Grolsch opent de zanger op een manier waarmee eenieder welbekend is mits je een vaste bezoeker bent van zijn concerten: excentriek gekleed, helder stemgeluid en een prachtige aaneenschakeling van de mooiste klanken. Klank is tevens ook het sleutelwoord voor het verdere verloop van zijn concert. Alles lijkt perfect te zijn: van zang tot aan de drum is elk nummer tot in de puntjes opgebouwd en met perfectie uitgevoerd.

Placebo opent met Nancy Boy in de Alpha tent en levert daarmee gelijk het visitekaartje af. In een prettig tempo wisselen de nummers elkaar af. Opmerkelijk is de cover die ze doen van Nirvana’s All Apologies. Placebo lijkt weer de vorm te hebben die ze ten tijde van het eerste album hadden. Er wordt energiek gespeeld en de band is zelfs, althans voor dit concert, uitgebreid met een vrouwelijk bandlid. Niet onbehoorlijk dus!

In de X-Ray zien we deze editie Jack Parow staan. Je weet wel die rapper uit Zuid Afrika. Een hype want het staat werkelijk tjokvol van de mensen in de X-Ray. De eerste gedachte is dan ook of het niet verstandiger zou zijn geweest meneer Parow in een andere tent te laten spelen in plaats van de veel te kleine X-Ray. Echter maakt het de Parow niets uit: met gemak krijgt hij het publiek mee en wordt uit volle borst meegezongen: “Jack Parow”.

The XX opent net zoals Jonsi en Blood Red Shoes in de Grolsch tent. Een prima plek. The XX is een interessant fenomeen: of je houdt er van of je vindt het helemaal niets. Ook tijdens dit concert zijn de meningen verdeeld afgaand op de groepen mensen die tijdens de show de Grolsch tent verlaten. The XX heeft in het begin last van de te hard afgestelde bass, maar heeft dit probleem binnen drie nummers opgelost. Veel nummers van het debuutalbum passeren de revue en klinken erg aangenaam in het gehoor. Wat zeg ik: live zijn ze nog beter dan op het album! Ze maken indruk door de sfeer die ze weten te brengen op het podium, de prachtig droommuziek maar vooral de performance: indrukwekkend!

Queens of the Stone Age krijgen de eer om Lowlands 2010 af te sluiten. Een eitje want de heren spelen superstrak, knetterhard en vuig (een woord dat ik volgens mij iedere dag heb gehoord). Ze openen met “the feelgood hit of the summer” en knetteren keihard door. Een lomp harde drum afgewisseld met strak guitarlicks van Josh Homme en kornuiten. Aan het einde uiteraard de bekende hits “No One Knows” en “ Go With The Flow”. Na het optreden een striemend fluitconcert, omdat men hoopt op meer. Echter is dit tevergeefs, de mannen komen niet meer terug.